Obraz „Narodziny Wenus” jest jednym z najwybitniejszych dzieł renesansu, chociaż jego wykonanie i sposób przedstawienia sceny nie były typowe dla epoki odrodzenia.

Autorem dzieła jest włoski artysta Alessandro di Mariano Filipepi, powszechnie znany jako Sandro Botticelli. Żył on na przełomie XV i XVI wieku we Florencji. Początkowo zajmował się złotnictwem, następnie poświęcił się malarstwu.

Nie udało się ustalić pewnej daty powstania obrazu. Szacuje się, że został on namalowany między rokiem 1478 a 1486.Obraz został namalowany na płótnie przy użyciu farb temperowanych. Wskazuje się, że były to wówczas nowatorskie środki. Uwagę przykuwają znaczne rozmiary dzieła, jego długość to ok. 2,8m, a szerokość 1,7 m.

Dzieło przedstawia scenę mitologiczną, co jest charakterystyczne dla artystów renesansu, którzy w swych pracach nawiązywali do kultury antyku. W centrum obrazu znajduje się rzymska bogini Wenus płynąca do brzegu wyspy na muszli. Kobieta jest naga, dłońmi zakrywa swoje piersi i łono.Z lewej strony obrazu przedstawieni zostali: bóg wiatru – Zefir oraz bogini kwiatów – Chloris. Wiatr wytworzony przez Zefira i Chloris umożliwia Wenus dopłynięcie do brzegu. Na lądzie, po prawej stronie obrazu, znajduje się bogini należąca do orszaku Wenus (Hora). Kobieta czeka na boginię, by okryć jej nagie ciało płaszczem.

Botticelli zadbał o detale zdobiące płaszcz Wenus, a także suknię jej towarzyszki, wskazuje się jednak, że nie zwracał nadmiernej uwagi na szczegóły budowy anatomicznej postaci. Zauważa się istniejący w tej materii kontrast między innymi twórcami renesansu, których celem było najwierniejsze odwzorowanie ludzkiego ciała. Na obrazie „Narodziny Wenus” Botticelli przedstawił boginię z nienaturalnie długą szyją i bardzo nietypowym ułożeniem lewego barku.

Tytuł obrazu nie jest spójny ze sceną, którą została na nim przedstawiona. Według mitologii bowiem Wenus narodziła się z morskiej piany. Dzieło pokazuje natomiast boginię płynącą w kierunku pewnej wyspy. Wysuwa się wobec tego tezę, że zamiarem artysty było przedstawienie innej sceny z życia Wenus, a miałoby być nią objęcie przez boginię królestwa na ziemi, opisanego m.in. przez Angelo Poliziano w poemacie „Giostra”.

Obraz powstał na zamówienie Medyceuszy i do nich pierwotnie należał, byli oni bowiem florenckimi mecenasami sztuki. Badacze wskazują, że Botticelli spalił część swoich dzieł przedstawiających sceny mitologiczne pod wpływem kazań dominikanina Savonaroli,potępiającego pogańską kulturę. Obraz „Narodziny Wenus” uniknął jednak zniszczenia. Obecnie można go oglądać w galerii Uffizi we Florencji.

Obraz „Narodziny Wenus” szczególną popularność zyskał w ostatnich latach. Jest on dziełem końca XV wieku, ale jego wykonanie nie jest charakterystyczne dla malarstwa czasów odrodzenia.Botticelli zaniedbał bowiem szczegóły anatomiczne i wykorzystał do namalowania obrazu nowatorskie, niestosowane powszechnie środki.

Autor artykułu: Anna Skikowska