Arbuz, zwany także kawonem, jest egzotyczną rośliną kojarzoną z okresem lata. Dzięki wyhodowaniu odpornych odmian, arbuzy można uprawiać także w polskich ogrodach.

Roślina ma płożącą się łodygę pokrytą włoskami, która może osiągać 5 lub więcej metrów długości. Charakterystyczne jest wytwarzanie przez nią wąsów czepnych, które umożliwiają jej ekspansję. Jej liście mają znaczne rozmiary i ciemnozielony kolor. Żółte kwiaty pojawiają się na krótki czas. Na ogół owoce arbuza mają ciemnozielony kolor skórki i okrągły kształt, jednak wystepują odmiany o innych barwach i kształtach. Miąższ owocu także może wystepować w różnych kolorach: zwykle jest czerwony, ale istnieją też arbuzy o miąższu białym, żółtym lub zielonym.

Arbuz pochodzi z Afryki. Prawdopodobnie był uprawiany już od starożytności, o czym świadczą egipskie malowidła oraz wspominanie o nim w Biblii. Do Europy zaczęto go sprowadzać w XI wieku, w Polsce pojawił się około XVII wieku. Głównymi europejskimi producentami arbuza są kraje o klimacie zbliżonym do naturalnego klimatu tej rośliny, a więc Włochy, Hiszpania oraz Portugalia.

Arbuz jest rośliną dyniowatą, stąd jego uprawa przypomina uprawę dyni. Nasiona wysiewa się pod koniec lutego. Arbuzy powinno się uprawiać w dużych, nawet metrowych odległościach, co umożliwia im prawidłowy rozwój i obfite owocowanie. Rośliny hoduje się na słonecznych i wilgotnych stanowiskach. Arbuz wymaga wysokich temeperatur, stąd w polskich warunkach często występuje w szklarniach. Nie jest to jednak regułą, gdyż lokalne odmiany, które są przystosowane do umiarkowanego klimatu, można uprawiać w gruncie. Owoce zbiera się zwykle na przełomie sierpnia i września.

Owoce arbuza wykazują wiele pozytywnych właściwości. W 90% składają się z wody. Mają więc, tak jak truskawki i pomidory, silne działanie moczopędne. Z tego względu mogą być spożywane przez osoby cierpiące na choroby nerek. Arbuzy zawierają witaminy C i A oraz wapń i potas. Dzięki niewielkiej zawartości cukru mogą być jedzone przez osoby chore na cukrzycę. Wskazuje się, że usprawniają także pracę układu pokarmowego. Ponadto, wspomagają obniżanie ciśnienia krwi.

Z racji składania się w większości z wody, spożywanie owoców arbuza nie wiąże się z zasady z negatywnymi skutkami. Pestki arbuza wspomagają zwalczanie zaparć, ale mogą też powodować biegunki.

Arbuz, duża dyniowata roślina, jest znany głównie ze względu na swoje owoce. Najczęściej jest sprowadzany do Polski z zagranicy, jednak obecnie można go hodować we własnym ogrodzie. Uprawa arbuza nie jest trudna, a skutkuje uzyskaniem owoców o licznych właściwościach.

Autor artykułu: Anna Skikowska